Fake Beer — Wsparcie

Przechylaj telefon tak, jak przechylałbyś prawdziwy kufel — do przodu, do tyłu albo na boki. Płyn zachowuje dokładnie swoją objętość pod każdym kątem i opuszcza szklankę dopiero wtedy, gdy powierzchnia naprawdę przekroczy krawędź, więc przechylenie, które fizycznie nie mogłoby nic wylać, jej nie opróżni. Chlupnięcie na tyle mocne, by się rozlało, też się liczy, bo to dokładnie to samo zjawisko.

Tylny aparat na żywo przekazuje obraz pokoju za szklanką, więc piwo załamuje twój prawdziwy stół lub kuchnię, a nie gotowe zdjęcie zastępcze. Klatka trafia prosto na ekran i za każdym razem jest zwalniana — nic nie jest nagrywane ani nigdzie wysyłane.

Wszystko inne nadal działa. Szklanka załamuje zamiast tego sztuczny pokój — stół z własnym usłojeniem i podkładkę pod piwo — więc nadal jest coś z krawędziami, wokół czego światło może się uginać, tyle że nie twoje prawdziwe otoczenie.

Nie rozlej napełnia wybrany trunek po brzegi i mierzy, jak długo możesz go nosić, zanim kropla przeleje się przez krawędź — trudność polega na tym, jak spokojnie idziesz. Podziel na pół, Trzy poziomy i Własny podział każą ci zatrzymać nalewanie samym wyczuciem — dokładnie w połowie, w trzech punktach kontrolnych (75/50/25) po kolei albo przy własnym celu; opuszczenie szklanki kończy próbę, więc musi to być jedno ciągłe nalewanie. Idealne nalewanie: przechylasz, by zbudować porządną pianę od pustej szklanki, a ocena zależy od tego, czy wylądujesz między za mało (płasko) a za dużo (przepienione). Wszystkie pięć gier jest ocenianych na podstawie tego, co naprawdę stało się z płynem, a nie ze skryptu, i wszystkie kończą się wynikiem, którym można się podzielić.

Menu trunków to siatka szybkiego wyboru ze wszystkimi dziewięcioma — Lager, Bitter, Stout, Cydr, Lemoniada, Mleko, Szampan, Czerwone wino i Białe wino — a nie rząd, który trzeba przewijać. To, co wybrano ostatnio, jest zapamiętywane przy następnym otwarciu aplikacji.

To był błąd — teraz chowają się tylko wtedy, gdy naprawdę pijesz, a nie przy zwykłym zakołysaniu. W Ustawieniach jest przełącznik, który pozwala trzymać je na ekranie cały czas, jeśli wolisz.

Żeby obraz pasował do tego, jak faktycznie akurat trzymasz telefon — odwraca całą scenę, tak że wcięcie ekranu znajduje się przy podstawie szklanki, a nie w środku piany.

Ustawienia → Poproś o Toast! otwiera twoją własną aplikację Mail z uzupełnionymi danymi — imieniem, które chcesz usłyszeć w okrzyku, oraz miejscem (angielski pub, niemiecka piwiarnia, hiszpański bar z tapas, francuskie bistro albo japońska izakaya). Sama aplikacja niczego nie wysyła; po prostu przekazuje sprawę do Mail, tak samo jak „Napisz opinię” przekazuje ją do App Store.